Data odpalenia tego bloga nie zaważy mam nadzieję na losach całej wyprawy. Zresztą wychodzę z założenia, że gusłom i zabobonom trzeba dawac aktywny odpór:)
Ok, na początek coś o genezie całego przedsięwzięcia. Otóz będzie to pierwszy nasz wypad poza kontynent europejski, który powoli stawał się już dla nas za mały. Najpierw miał być Meksyk, Belize i Gwatemala (z uwagi na kwestie finansowe jeszcze nie tym razem), potem południowe Indie i Andamany (lecz tam pada jak się okazało), a w końcu Indonezja (a jeszcze przejściowo Tajlandia, Kambodża, Laos lub Chiny i Japonia gdzie jedzie nasza koleżanka). Jak zatem widać oferta wakacyjna jest obecnie szeroka i jest w czym wybierać. Świat zrobił się mały, co w sumie teraz, jak sobie o tym pomyślałem trochę mnie zasmuca. Będę takie głebokie refleksje co jakiś czas tu wrzucał:)
No dobra ale do rzeczy. O perypetiach z kupnem biletów pisało już wielu, więc nie bedę się powtarzał i napiszę tylko, że zwlekaliśmy właściwie do ostatniej chwili (właściwie to stan mojego konta zwlekał z osiągnięciem właściwej wysokości) i trafilismy na promocję KLM bezpośrednio z Warszawy do Singapuru, 1- 22 lipca, za 2600 pln od osoby, co jest najlepszą ceną, na jaką udało mi się trafić, warto więc było poczekać. Minusem jest to, że w ramach tej promocji lecimy tylko na trzy tygodnie, a miał być miesiąc i już widzę, że tego tygodnia bardzo będzie brakowało.
w planach mamy rezerwat orangutanów w Bukit Lawang na Sumatrze, świątynie i wulkany Jawy, Bali, gdzie mój koleżka prowadzi bazę nurkową, która wszędzie gdzie się da reklamuję (divingbali.pl) oraz wyspę Flores. Ile z tego da się zrobić w trzy tygodnie nie wiem, ale obawiam się, że coś z tego odpadnie. W tym samym czasie, jak odkryłem, będzie w Indonezji ekipa z Polski prowadząca bloga nusatenggara.blox.pl/html, jesteśmy w kontakcie. W miarę postępów śledztwa będe tu wrzucał nowe materiały w tym również foty, chociaz te tereny są już obfotografowane doszczętnie ze wszystkich stron, co budzi we mnie kolejna smutną refleksję:P
Droga na szczyt. Cholerny żużel, w który wpada się po kolana.
Widoczek spod szczytu na krater.
Szczyt. 
Tak ciepłe stroje na równiku świadczą o tym jak ekstremalne było podejście na wierzchołek.
Wyszliśmy o trzeciej w niocy, żeby ze szczytu podziwiać wschód słońca. Nas jednak wschód słońca zastał jeszcze po drodze, a konkretnie na ostatnim odcinku, gdzie powietrze było juz tak rozrzedzone, że co trzy kroki musieliśmy odpoczywać. 
View for a kill
Wlazłem jako ostatni ale wlazłem
"The people of Lombok believe that the peak of Mt. Rinjani is where Dewi Anjani, the queen spirit and ruler of Mt. Rinjani lives. To the south-east from the peak in a sea of dust called Segara Muncar is the invisible palace of the queen Dewi Anjani and her followers." I to jest właśnie to morze popiołów
